Piaractus brachypomus (Cuvier, 1818) — Pirapitinga — Pirapitinga (Ryba)

Status gatunku w Polsce

Gatunek jest obcy na całym obszarze, na którym występuje w Polsce

Nieinwazyjny gatunek obcy

Występuje w środowisku przyrodniczym; stwierdzany tylko sporadycznie; nie rozmnaża się w środowisku przyrodniczym
Spotykany sporadycznie w pobliżu prawdopodobnych miejsc uwolnienia (głównie ciepłe kanały elektrowni, kąpieliska miejskie, jeziora śródmiejskie).

Maksymalnie w jednej z lokalizacji złowiono 3 osobniki, pozostałe pojawienia się w postaci 1 - 2 sztuk.

Sposób dyspersji po introdukcji do Polski: Gatunek jest przypadkowo rozprzestrzenianiany przez człowieka
Gatunek uwalniany przez akwarystów ze względu na szybki wzrost i osiągane rozmiary. Osobniki wypuszczone są najprawdopodobniej łowione blisko miejsc uwolnienia.

Biologia i opis gatunku

Wielkość: Maksymalna długość ciała: 88 cm; maksymalny ciężar ciała: 25 kg.

Sposób odżywiania: Wszystkożerny

Literatura

  • DAISIE European Invasive Alien Species Gateway 2008. Piaractus brachypomus link
  • Więcaszek B., Keszka S., Antoszek J. 2007. Pirapitinga (Piaractus brachypomus Cuvier, 1818) – an alien species in the natural water basins within the Szczecin area (NW Poland). : 20. In: I. Buj, L. Zanella, M. Mrakovcic (eds.). Book of abstracts XII European Congress of Ichthyology

Opracowanie: Sławomir Keszka

Typ: Vertebrata
Klasa/Gromada: Actinopterygii
Rząd: Characiformes
Rodzina: Characidae

Synonimy łacińskie: Colossoma bidens (Spix & Agassiz, 1829); Colossoma brachypomum (Cuvier, 1818); Colossoma branchypomus (Cuvier, 1818)

Synonimy polskie: Pacu; Pirania paku; Pirania roślinożerna

Synonimy angielskie: Red pacu; Red-bellied pacu