List gończy
Szop pracz Procyon lotor
Coraz częstsze stwierdzenia tego północnoamerykańskiego drapieżnika notuje się w Polsce od połowy lat 90. XX wieku. Obecnie rozmnażająca się populacja szopa pracza obejmuje swoim zasięgiem zachodnią część kraju. Jej początek dały osobniki, które imigrowały z obszaru wschodnich Niemiec, gdzie zostały introdukowane przed II wojną światową. Ostatnio szopy stały się popularnymi zwierzętami domowymi. Ucieczki z hodowli i celowe wypuszczenia szopów przez ich właścicieli (jest to czyn niezgodny z prawem) sprawiły, że pojedyncze osobniki coraz częściej spotyka się na obszarze całej Polski. Szop pracz jest gatunkiem wszystkożernym, a jego obecność może być groźna nie tylko dla ptaków gniazdujących na ziemi, lecz także, dzięki zdolności szopów do wspinania się po drzewach, dla ptaków mających swe gniazda ponad ziemią. Ponadto szopy są nosicielami niebezpiecznego dla życia człowieka obleńca Baylisascaris procyonis. Wszystkie informacje o stwierdzeniach szopów w naturze, są bardzo cenne.
Wiewiórka szara Sciurus carolinensis
Północnoamerykańska wiewiórka szara jest nosicielem wirusa ospy, który jest śmiertelny dla rodzimych wiewiórek pospolitych. Ponadto wiewiórki szare skutecznie wypierają wiewiórki rude, konkurując z nimi o pokarm. Inwazja wiewiórek szarych na Wyspach Brytyjskich, gdzie gatunek ten został introdukowany w połowie XIX wieku, doprowadziła do bardzo silnego spadku liczebności rodzimego gatunku, który na znacznym obszarze całkowicie wyginął. Podobna sytuacja, choć na razie w mniejszej skali, ma miejsce w północnych Włoszech, które są drugim miejscem występowania wiewiórek szarych w Europie. W Polsce nie stwierdzono dotychczas występowania wiewiórki szarej w naturze. Jednak w ciągu kliku ostatnich lat gatunek ten stał się u nas obiektem hodowli hobbystycznych. Mimo, że na razie są one mało popularne, to istnieje ryzyko ucieczek i celowych nielegalnych uwolnień. Dlatego wszystkie informacje hodowlach tych wiewiórek oraz o ich występowaniu w naturze są niezwykle cenne. Należy przy tym zwrócić uwagę na możliwość pomyłki wiewiórki szarej z czarną formą rodzimej wiewiórki pospolitej.
Rudbekia naga Rudbeckia laciniata
Pochodząca z Ameryki Północnej rudbekia naga została introdukowana do Europy w XVII, a do Polski – pod koniec XVIII wieku. Powodem jej sprowadzenia były walory ozdobne. Duże rozmiary, okazałe żółte kwiaty i łatwość uprawy sprawiły, że w niedługim czasie stała się ona bardzo popularną rośliną ogrodową. Wraz z usuwanymi pozostałościami rudbekie wydostawały się również poza ogrody, m. in. na „dzikie” wysypiska śmieci, choć nie obserwowano aby się rozprzestrzeniały. Jednak od pewnego czasu w niektórych regionach Polski (m. in. w Bieszczadach) następuje intensywna ekspansja rudbekii, zwłaszcza wzdłuż potoków. Lokalnie ten gatunek jest tak liczny, że tworzy zwarte płaty, które uniemożliwiają rozwój rodzimej roślinności. W skali całej Polski zagrożenie to nie zostało w wystarczającym stopniu poznane, dlatego obserwacje ekspansji rudbekii w środowisku naturalnym są bardzo cenne.
Aktualności
Nowy numer biuletynu „E-magazyn spis-hodowców”
2013-04-03
W piątym numerze biuletynu „E-magazyn spis-hodowców” można przeczytać m. in. artykuł „Odpowiedzialna terrarystyka” autorstwa Bartłomieja Gorzkowskiego, kierownika Egzotarium w Lubelskim Schronisku dla Bezdomnych Zwierząt.
Rodzima populacja babki łysej w Polsce?
2013-03-11
Babka łysa Neogobius gymnotrachelus jest gatunkiem występującym w zlewniach Morza Czarnego i Kaspijskiego. W Polsce uznawana jest za gatunek obcy. W najnowszym numerze czasopisma „Chrońmy przyrodę ojczystą” ukazał się artykuł K. Kukuły i A. Bylak dokumentujący stanowisko tego gatunku w polskiej części Strwiąża w dorzeczu Dniestru.
Nowa książka o gatunkach obcych roślin w Polsce
2013-03-11
Na stronach Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska została udostępniona książka Rośliny obcego pochodzenia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem gatunków inwazyjnych, autorstwa Barbary Tokarskiej-Guzik, Zygmunta Dajdoka, Marii Zając, Adama Zająca, Aliny Urbisz, Władysława Danielewicza i Czesława Hołdyńskiego. Druk sfinansował Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Publikacja zawiera katalog roślin gatunków obcych, które można zaobserwować w środowisku przyrodniczym w Polsce.
Zwalczanie obcego barszczu
2013-03-08
Przedsiębiorstwo Edward Sosnowski i Spółka oferuje usługi w zakresie zwalczania barszczu Sosnowskiego Heracleum sosnowskyi i barszczu mantegazyjskiego H. mantegazzianum. Kontrolowany obszar jest monitorowany w ciągu 5 lat po zabiegu, w celu usuwania nowych okazów wyrastających z banku nasion w glebie, co pozwala na całkowitą eliminację barszczu. Kontakt do firmy: barszcz.sosnowski@gmail.com , 509 787 494, 509 787 636.
O projekcie
Mimo, że w skali globalnej wpływ inwazyjnych obcych gatunków (Invasive Alien Species, IAS) stanowi obecnie największe, poza utratą siedlisk, zagrożenie dla różnorodności biologicznej, próby kompleksowych rozwiązań problemu inwazji biologicznych podejmowane są dopiero od niedawna. Jednym z podstawowych elementów takich rozwiązań jest gromadzenie i wymiana informacji o obcych gatunkach.
W 1999 r. w Instytucie Ochrony Przyrody PAN w Krakowie została dla Ministerstwa Środowiska przygotowana baza danych „Gatunki introdukowane w Polsce”. Początkowo obejmowała ona 233 gatunki obcych grzybów, roślin i zwierząt. W 2003 r., dzięki finansowaniu przez Departament Stanu USA, część danych zawartych w tej bazie danych została przetłumaczona na język angielski i udostępniona w sieci Internet pod nazwą „Gatunki obce w Polsce”.
