Limax maximus Linnaeus, 1758 – Pomrów wielki – Spotted garden slug

Informacje w bazie danych Gatunki obce w Polsce nie są prawnie wiążące. Mają one charakter naukowy.

Status

Gatunek obcy na całym obszarze występowania w Polsce

Stwierdzony w środowisku przyrodniczym; rozmnaża się w środowisku przyrodniczym; liczebność lub/i zasięg zwiększają się

Potencjalnie inwazyjny gatunek obcy

Jest uznawany za szkodnika w przydomowych uprawach ogrodowych i magazynach warzyw. Zjada owoce, bulwy oraz zielone części roślin. Nie występuje masowo, ale może wyrządzać znaczne szkody ze względu na duże zapotrzebowanie pokarmowe.

Ogólna charakterystyka

Wygląd i biologia

Ślimak nagi. Otwór oddechowy w tylnej części płaszcza. Kil krótki, na 1/3 długości zapłaszczowej części ciała. Ciało barwy brudnokremowej z bardzo ciemnymi plamami i paskami oraz jasnym kilem, chociaż np. na Bałkanach spotyka się osobniki gładkie. Cechą charakterystyczną jest obecność licznych ciemnych plam na płaszczu. Kark i głowa są czarne lub brunatne. Podeszwa, zarówno u młodych, jak i dorosłych, jest jednobarwna, jasna, kremowa lub biaława. Śluz bezbarwny, gęsty. Prawie dwa razy mniejsze prącie (równe mniej więcej połowie długości ciała) niż u L. cinereoniger. Długość ciała do 13 cm (osobnika pełzającego - do 20cm), długość płaszcza - 40 cm; szerokość ciała: 2,3 cm. Gatunek wszystkożerny – żywi się głównie grzybami i rozkładającą się materią organiczną. Stwierdzono u niego kanibalizm. Jaja wielkości ok. 5 mm, galaretowate, składa w złogach po kilkanaście lub kilkadziesiąt sztuk głównie w jesieni, pod kawałkami drewna, w ściółce lub w kompoście. Młode są podobne do dorosłych pod względem ubarwienia. Jest ślimakiem nocnym, dzień spędza pod kamieniami, kawałkami drewna.

Siedliska w zasięgu rodzimym

Żyje głównie w ogrodach, parkach, na cmentarzach, wysypiskach śmieci, w ruinach oraz w piwnicach i cieplarniach. Gdy w lesie znajdują się zabudowania, to przenika do lasu w ich pobliże. Zimuje w piwnicach, kanałach i innych tego typu kryjówkach.

Wpływ na rodzimą różnorodność biologiczną i na gospodarkę

Siedliska w zasięgu wtórnym

Uprawiane fragmenty ogrodów i parków (ogrody, parki, cmentarze); budynki w miastach i na wsiach (ruiny, piwnice); wysypiska śmieci; szklarnie i cieplarnie.

Występowanie

Okoliczności poprzedzające introdukcję do Polski

gatunek ten występuje prawie w całej Europie, a w europejskiej części Rosji tylko wyspowo. Znany jest także z Ukrainy i Kaukazu, choć dane z Kaukazu nie są pewne. W zachodniej części Ukrainy jest pospolitym gatunkiem synantropijnym, który czasami przedostaje się do biotopów naturalnych. W górach występuje do wysokości 1700 m n.p.m. W Skandynawii do 60°N występuje dość często, a w Finlandii żyje jedynie w cieplarniach. W Szwecji występuje od pierwszej połowy XIX w., nie tylko w szklarniach. Stanowiska na południu tego kraju świadczą o jego naturalizacji.

Mapa występowania

Obszary na mapie przedstawiają miejsca stałego występowania gatunku. Natomiast punkty na mapie przedstawiają miejsca introdukcji lub/i miejsca pojedynczych stwierdzeń gatunku, które nie zawsze są tożsame z jego aktualnym występowaniem w danej lokalizacji.

Informacje, kóre mogłyby upełnić mapę wystętpowania gatunku można przesyłać na adres ias@iop.krakow.pl

Opis rozmieszczenia

Rozmieszczenie ogólnopolskie: występuje w całej Polsce ale raczej lokalnie. Spotykany w lasach, zagajnikach i ogrodach, chociaż może także zamieszkiwać wilgotne miejsca przy domach.

Literatura

  • Riedel A. 1988. Ślimaki lądowe Gastropoda terrestria Katalog Fauny Polski 46: 115. PWN Warszawa link
  • Stworzewicz M. 2011. Pomrów wielki Limax maximus Linnaeus, 1758 W: Z. Głowaciński, H. Okarma, J. Pawłowski, W. Solarz (red.). Gatunki obce w faunie Polski. Instytut Ochrony Przyrody PAN, Kraków link

Rodzaj organizmu: Mięczak lądowy

Typ: Mollusca
Klasa/Gromada: Gastropoda
Rząd: Stylommatophora
Rodzina: Limacidae

Synonimy angielskie: Giant gardenslug; Great slug; Grey slug; Leopard slug