Rozmieszczenie
Siedlisko występuje w Tatrach, Pieninach Centralnych i Małych Pieninach oraz w kadłubowej formie w przełomie Białki i wokół innych ostańców skalnych Pienińskiego Pasa Skałkowego. Główne zasoby siedliska chronione są w 3 obszarach Natura 2000.

Charakterystyka
W Karpatach siedlisko tworzą zarośla jałowca pospolitego o zmiennym zwarciu, niekiedy z domieszką derenia, róży, a najczęściej tarniny. Z drzew obserwuje się zwykle pojedyncze świerki, ewentualnie sosny. Murawy zaliczane są najczęściej do zespołu Origano-Brachypodietum pinnati z klasy Festuco-Brometea (w Pieninach, i Pienińskim Pasie Skałkowym) lub zbiorowisk z klasy Elyno-Seslerietea (w Tatrach i Małych Pieninach, w silnie zubożonej formie). 
Płaty siedliska najczęściej spotykane są na zboczach o wystawie południowej i południowo-zachodniej, gdzie utrzymują się wysokie temperatury i odpowiednie naświetlenie, na glebach płytkich, kamienistych, na podłożu wapiennym. 

Zagrożenia
Zarośla jałowca stanowią stosunkowo krótkotrwałe stadium sukcesyjne i z tego względu głównym ich naturalnym zagrożeniem jest sukcesja naturalna. Zagrożenia antropogeniczne to przede wszystkim: zarzucenie gospodarowania, a zwłaszcza wypasu, próby zmiany przeznaczenia gruntów, wycinanie zarośli lub ich wypalanie. 

Stan ochrony
Najlepiej wykształcone płaty siedliska znajdują się w Małych Pieninach i w Tatrach, stabilizowane do niedawna wypasem owiec. Zaburzenia struktury i funkcji siedliska obserwuje się w Pieninach. Niemniej, w skali regionu alpejskiego stan ochrony siedliska powinien zostać określony jako stan właściwy: FV.

Program ochrony
Znaczna część areału siedliska znajduje się na terenach objętych ochroną bierną w postaci rezerwatów przyrody lub w parkach narodowych. W tych miejscach dla utrzymania płatów siedliska wymagane jest podjęcie następujących działań ochrony czynnej:
• na obszarach chronionych należy wprowadzić ekstensywny wypas owiec;
• poza obszarami chronionymi, należy dążyć do przywrócenia gospodarowania na wybranych płatach siedliska; 
• wskazane jest usuwanie drzew (głównie świerka) pojawiającego się pośród zarośli jałowca (Małe Pieniny);
• wskazane jest usuwanie tarniny i derenia w miejscach, gdzie te gatunki zaczynają bezwzględnie dominować nad jałowcem (Pieniny);
• należy zsynchronizować ochronę zarośli jałowca z ochroną muraw kserotermicznych (6210) i zbiorowisk napiargowych (8160), uwzględniając także ochronę stanowisk gatunków roślin i bezkręgowców poprzez utrzymywanie mozaiki tych zbiorowisk oraz ustalenie korzystnego terminu wykonywania działań ochronnych.