Opis gatunku
Ten jeden z najpiękniejszych ptaków w naszej faunie jest w Polsce nielicznym gatunkiem lęgowym. Występuje w całym kraju. Część ptaków dorosłych jest osiadła i pozostaje u nas na zimę. Większość młodych wędruje jesienią na południe i południowy zachód. Pokarm stanowią niewielkie ryby, rzadziej wodne skorupiaki. Stan populacji zimorodka w Polsce, ze względu na znaczne fluktuacje liczebności, oceniany jest na 2500-6000 par lęgowych.

Siedlisko
Zimorodek jest ściśle związany z wodą. Zasiedla głównie zadrzewione brzegi czystych rzek, strumieni, jezior i stawów rybnych obfitujących w niewielkich rozmiarów ryby. Do budowy gniazda zimorodek wymaga urwistych brzegów o podłożu piaskowym lub piaskowo-gliniastym. Zdecydowana większość stanowisk lęgowych lokalizowana jest na brzegach zalesionych.  

Rozmieszczenie
W Karpatach nigdzie nie należy do ptaków licznych, ale pomimo tego jest to ważny region występowania gatunku w skali kraju.

Populacja
Najliczniejszy jest Beskidzie Niskim gdzie jego populacja szacowana jest na 50-60 par.

Zagrożenia
Zanieczyszczenie wód i silne przekształcenia cieków wodnych ograniczają występowanie zimorodka.

Program ochrony
W ramach działań ochronnych należy ograniczać plany zabudowy hydrotechnicznej dolin rzecznych i zmian reżimu hydrologicznego rzek, unikać wycinania drzew w linii brzegowej rzek i jezior, prowadzić korekty profilu skarp, które uległy erozji, wytypować „strefy ciszy” na rzekach o znacznych liczebnościach zimorodka, ograniczać penetracje nabrzeży przez ludzi w okresie lęgowym.

Literatura:
Kucharski R. 2004. Alcedo atthis (L., 1758) - Zimorodek. W: Gromadzki M. (red.) – Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 – podręcznik metodyczny. Ministerstwo Środowiska, Warszawa. T. 8.

Sidło P.O., Błaszkowska B., Chylarecki P. (red.) 2004. Ostoje ptaków o randze europejskiej w Polsce. OTOP, Warszawa.

Tomiałojć L., Stawarczyk T. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław.