Rozmieszczenie
Na terenie Karpat siedlisko występuje w najwyższych pasmach górskich: na Babiej Górze, w Tatrach i Bieszczadach, stanowiąc naturalną, przewodnią formację roślinną piętra alpejskiego (halnego). Wszystkie miejsca jego występowania są objęte ochroną w sieci Natura 2000.

Charakterystyka
Acydofilne zbiorowiska murawowe, w Tatrach związane z podłożem krystalicznym (głównie granitowym), na Babiej Górze i na niewielkich, izolowanych stanowiskach w Bieszczadach, ze skałami osadowymi fliszu karpackiego (głównie piaskowcami). Występowanie tych muraw warunkuje klimat wysokogórski – chłodny i umiarkowanie zimny, charakteryzujący się dużą ilością opadów i długo zalegającą pokrywą śnieżną. 
Typową roślinność stanowią niskie murawy, z dominacją gatunków jednoliściennych, głównie situ skuciny Juncus trifidus. W dolnej części piętra alpejskiego obserwuje się stopniowe przejście do zarośli kosodrzewiny. W skalistym piętrze subniwalnym murawy się rozluźniają i występują w postaci rozproszonych płatów oraz kępek na półkach skalnych. W miejscach szczególnie zimnych, w zacienionych zagłębieniach terenu w wyższych położeniach, z długo utrzymującą się pokrywą śnieżną, tworzy się specyficzna roślinność tzw. wyleżysk śnieżnych, zbudowana m.in. z wierzby zielnej, kosmatki brunatnej oraz bogatego zbiorowiska mszaków.

Zagrożenia
Zarówno areał, jak skład florystyczny muraw alpejskich w Tatrach i na Babiej Górze są w miarę stabilne, lokalnie mogą ulegać degradacji w wyniku antropopresji związanej z turystyką. W Bieszczadach, w wyniku turystycznego użytkowania połonin, obserwuje się bardzo wyraźny spadek powierzchni zajmowanej przez murawy acydofilne. Zagrożenie dla muraw stwarzają wszelkie działania polegające na przemieszczaniu materiału skalnego i naruszaniu struktury podłoża, jak: budowa kopczyków, wiatrochronów, przenoszenie płyt piaskowca w celu utrwalenia szlaków turystycznych, budowa pomników itd. Ponadto murawom może szkodzić sadzenie kosodrzewiny, na przykład restytucja zarośli kosodrzewiny w okolicach Morskiego Oka w Tatrach, poważnie osłabiła populację cennego gatunku murawowego jastrzębca włosistego Hieracium piliferum.

Stan ochrony
Duże zniszczenie muraw w rejonie Kasprowego Wierchu w Tatrach, spowodowane nadmiernym ruchem turystycznym (narciarstwem oraz wydeptywaniem w okolicy górnej stacji wyciągu), oraz szczytowych partii Babiej Góry i rozproszonych płatów na połoninach w Bieszczadach, upoważnia aby stan zachowania siedliska określić jako niewłaściwy: U1.

Program ochrony
Siedlisko nie jest istotnie zagrożone w swoim zasięgu i nie wykazuje potrzeby wprowadzania działań ochrony czynnej. Wyjątek stanowią miejsca, poddane szczególnie intensywnej antropopresji. Należy w nich podjąć pewne prace zabezpieczające:
• w Tatrach i na Babiej Górze dla ochrony muraw położonych bezpośrednio przy uczęszczanych szlakach należy zastosować poprzeczne, drewniane barierki, zapobiegające schodzeniu turystów z wyznaczonych ścieżek;
• zniechęcanie ludzi do przemieszczania materiału skalnego, np. w celu konstrukcji kopczyków, wiatrochronów, pomników (zwłaszcza Babia Góra i Bieszczady);
• w Bieszczadach, stosować barierki oraz siatki ochronne lub też, jeśli nie ma innego sposobu, dokonać modyfikacji przebiegu szlaków turystycznych, bezpośrednio zagrażających roślinności alpejskiej.