Rozmieszczenie
Siedlisko w Karpatach wykształca się na wyspowych stanowiskach: na Babiej Górze, Tatrach, Bieszczadach, w piętrze subalpejskim, w zakresie wysokości od 1180 m n.p.m. do ponad 1600 m n.p.m. Wszystkie lokalizacje siedliska chronione są w obszarach Natura 2000, gdzie łącznie zajmują powierzchnię nie przekraczającą 5 ha.

Charakterystyka
Siedlisko ma postać niewysokich zarośli, zwykle sięgających do 2 m, o zwarciu od 30-90%, wykształcających się na stromych stokach, na podłożu skalistym i dość kwaśnym (lub z niewielką ilością węglanu wapnia). Na Babiej Górze i w Tatrach dominuje wierzba śląska reprezentując zespół Salicetum silesiacae. W Bieszczadach głównie wierzba śląska i olsza zielona Alnus viridis, które tworzą zbiorowisko Salix silesiaca-Alnus viridis. Poza tymi dominującymi krzewami, często występuje również jarzębina, a w Karpatach Zachodnich - kosodrzewina. W runie występują liczne gatunki traworoślowe i ziołoroślowe oraz gatunki charakterystyczne dla borów. Płaty siedliska charakteryzują się większym bogactwem florystycznym niż sąsiadujące z nimi zarośla kosodrzewiny. 

Zagrożenia
Siedlisko nie jest zagrożone; stanowiska podlegają ochronie w parkach narodowych. Jedynym realnym zagrożeniem, obserwowanym w skali lokalnej może być turystyka. Jednak występowanie płatów wierzby śląskiej związane raczej ze stromymi i niedostępnymi miejscami sprawia, że oddziaływanie turystów jest niewielkie.

Stan ochrony
Stan ochrony zarówno na poziomie obszarów Natura 2000, jak i całego regionu alpejskiego został oceniony jako stan właściwy: FV.

Program ochrony
Siedlisko nie wymaga wprowadzenia działań ochrony czynnej. Należy utrzymać dotychczasowy reżim ochronny, tj. ochronę bierną, w strefach ochrony ścisłej parków narodowych.