Rozmieszczenie
Siedlisko znane w regionie alpejskim jedynie z Tatr, głównie Zachodnich. Występuje w wyższych położeniach górskich, w piętrach regla górnego i alpejskim (od 1100 m n.p.m. po 1900 m n.p.m). Całość zasobów siedliska jest objęta ochroną w obszarze Natura 2000 „Tatry”. Siedlisko graniczy z nawapiennymi murawami wysokogórskimi (6170). W obszarze kontaktu, gdzie warunki abiotyczne na to pozwalają, może następować wzajemne przenikanie gatunków. Siedlisko jest również powiązane przestrzennie ze ścianami skalnymi (8210), u stóp których tworzą się piargi.

Charakterystyka
Siedlisko tworzy się na ruchomych piargach u podnóża wapiennych ścian skalnych. Czasem obserwowane na mylonitach, w otoczeniu skał granitowych. Zbiorowiska piargowe występują przy wszystkich ekspozycjach, wykazując wyraźnie zróżnicowane pod wpływem tego czynnika. Rozwijają się na stokach o różnym nachyleniu od ok. 30°-45°. Siedlisko reprezentowane jest przez zbiorowiska: Silenetum prostratae, Oxyrio digynae-Papaveretum tatrici, Cerastio latifolii-Papaveretum tatrici.

Zagrożenia
Siedlisko nie jest zagrożone w swoim zasięgu. Jedynym zagrożeniem o ograniczonym zasięgu, może być niszczenie roślinności przez dochodzących do ścian skalnych taterników: powierzchniowych i jaskiniowych.

Stan ochrony
Stan ochrony zarówno w obrębie obszaru Natura 2000, jak i regionu alpejskiego jest oceniony jako właściwy: FV.

Program ochrony
Jak dotąd nie było przedmiotem bezpośrednich działań ochronnych, podlega ochronie biernej w strefie ochrony ścisłej Tatrzańskiego Parku Narodowego i ta forma ochrony jako wystarczająca powinna być kontynuowana.