Rozmieszczenie
Siedlisko występuje w najwyższych partiach Tatr, głównie Wysokich. W całości chronione jest w obszarze Natura 2000. 

Charakterystyka
W Tatrach piargi wytworzyły się na stosunkowo dużych powierzchniach, szacowanych łącznie na blisko 50 ha, usytuowanych u podnóży ścian skalnych i stromych żlebów w piętrze subalpejskim, alpejskim i subniwalnym. Rumowiska skalne wypełniają kotły i doliny polodowcowe oraz pokrywają kamieniste zbocza. Siedlisko reprezentują dwa zespoły: Oxyrio-Saxifragetum aconitetosum firmi i Luzuletum alpino-pilosae.

Zagrożenia
Piargi podlegają sukcesji prowadzącej do bardziej trwałych wysokogórskich zbiorowisk roślinnych, takich jak: murawy acydofilne (6150), ziołorośla (6430) i traworośla. Często dochodzi do przerwania procesu sukcesyjnego wskutek procesów naturalnych i ponownego rozwoju roślinności pionierskiej (8110).
Wpływ turystyki i wspinaczki jest niewielki, ograniczony do bezpośredniego sąsiedztwa szlaków turystycznych i dróg wspinaczkowych.

Stan ochrony
Stan ochrony siedliska zarówno na poziomie obszaru Natura 2000, jak i całego regionu alpejskiego jest właściwy: FV.

Program ochrony
Siedlisko powinno pozostawać w dotychczasowym reżimie ochronnym, tj. ochronie biernej w strefie ochrony ścisłej. Nie ma potrzeby wdrażania działań ochrony czynnej. Stan siedliska powinien być jedynie monitorowany i w razie stwierdzenia lokalnych jego zaburzeń, należy podjąć stosowne kroki.