Rozmieszczenie
Siedlisko występuje jedynie w Tatrach i na Babiej Górze w piętrach: alpejskim i subalpejskim. Zalicza się do nich także wyleżyska śnieżne uformowane na tym samym podłożu. W Pieninach i Małych Pieninach siedlisko jest znane na stanowiskach azonalnych pod względem wysokości w postaci jednego zespołu Dendranthemo-Seslerietum. 

Charakterystyka
Siedlisko reprezentuje trwały, naturalny typ roślinności uwarunkowany klimatycznie. Pojawia się na płytkich rędzinach próchnicznych i inicjalnych, o odczynie od zasadowego do słabo kwaśnego. Porasta półki i wierzchołki skał, strome zbocza oraz ustalone piargi. W wyższych położeniach górskich, zajmuje niekiedy dziesiątki hektarów, natomiast w niższych położeniach tworzy płaty o powierzchni zaledwie od kilku do kilkunastu metrów.
Zróżnicowanie zbiorowisk zależne jest od typu podłoża, głębokości i szkieletowości gleby, lokalnych warunków orograficznych oraz wysokości nad poziom morza. Wyraźne różnią się w poszczególnych regionach. W Tatrach reprezentowane są przez zespoły: Carici sempervirentis-Festucetum tatrae, Caricetum firmae, Festuco versicoloris-Seslerietum tatrae, Festuco versicoloris-Agrostietum alpinae. Na Babiej Górze: Saxifrago-Festucetum versicoloris, a w Pienianach: Dendranthemo-Seslerietum variae. Do tego typu siedliska włączono też zespoły wyleżyskowe, rozwijające się w miejscach długiego zalegania śniegu, na ustalonych piargach. 

Zagrożenia
Występowanie siedliska na terenie parków narodowych i rezerwatów przyrody obejmuje go ochroną bierną. Nie jest w istotny sposób zagrożone. Możliwe są tylko lokalne szkody w wyniku presji turystycznej, dotyczą to jednak znikomego procentu zasobów siedliska. W niższych położeniach mogą ulegać sukcesji w kierunku ziołorośli, traworośli czy zarośli kosodrzewiny. 

Stan ochrony
Stan ochrony zarówno w poszczególnych obszarach Natura 2000, jak i w całym regionie alpejskim jest oceniony jako właściwy: FV. 

Program ochrony
Siedlisko powinno podlegać, tak jak dotychczas, ochronie biernej. Nie jest wymagane podejmowanie działań ochronnych. Jedynie w miejscach narażonych na szkodliwe działanie użytkowania turystycznego należy podjąć odpowiednie środki z zakresu ochrony czynnej, właściwie dobrane do zaistniałej sytuacji.