Na Policy (PLH120012 )

Powierzchnia: pierwotnie 77,3 ha, propozycja powiększenia.
Położenie administracyjne: powiat suski, gminy: Zawoja, Bystra-Sidzina
Istniejące formy ochrony: rezerwaty przyrody: „Rezerwat na Policy im. prof. Z. Klemensiewicza” (58,7 ha; 1972) i „Na Policy” (13,2 ha; 1998); Południowomałopolski Obszar Chronionego Krajobrazu (362 402 ha; 2006)

Opis obszaru

Pasmo Policy, rozciągające się w sąsiedztwie masywu Babiogórskiego, stanowi fragment Beskidu Żywieckiego. Obszar ptasi obejmuje wyższą, południowo-wschodnią część tego pasma. Najwyższymi wzniesieniami w ostoi są szczyty: Polica (1369 m n.p.m.) i Okrąglica (1239 m n.p.m.). Obszar siedliskowy Na Policy zawiera się w obszarze ptasim. Pierwotnie, obejmował on tylko szczytowe partie Policy, chronione w dwóch, przylegających do siebie rezerwatach przyrody. Następnie zaproponowano jego powiększenie o fragment bardzo stromych, północnych stoków tej góry.
Masyw Policy zbudowany jest z piaskowców magurskich. W części przyszczytowej, obecny jest niewielki płat zarośli kosodrzewiny, o niewyjaśnionym pochodzeniu (nasadzenia?). Wyższe partie masywu, porośnięte są zwartym borem górnoreglowym, pokrywającym większość obszaru siedliskowego. Niżej panują buczyny. Północne stoki rozcięte są przez liczne żleby, którymi spływają potoki, tworząc miejscami niewielkie wodospady. Przy wysiękach wody i wzdłuż cieków, wykształcają się bujne ziołorośla górskie. Teren stanowi własność skarbu państwa w zarządzie Lasów Państwowych lub lokalnych wspólnot i właścicieli prywatnych.

Walory przyrodnicze

 
Na Policy występują typowo wykształcone górnoreglowe bory - rodzaj siedliska z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG, pokrywającego większość powierzchni ostoi siedliskowej oraz bogate florystycznie, naturalne ziołorośla górskie. Z tym ostatnim siedliskiem wiąże się występowanie tojadu morawskiego – rośliny znanej jedynie z Karpat Zachodnich. Lasy natomiast, to siedlisko endemicznego, priorytetowego gatunku chrząszcza - sichrawy karpackiej. Obszar Policy obejmuje jedną z najbogatszych populacji tego gatunku w Polsce. W ostoi pojawiają się pojedyncze osobniki dużych drapieżników – niedźwiedzia, wilka i rysia. 

Cel ochrony


Zasadniczym celem ochrony jest zachowanie bogatej populacji głuszca i pozostałych, wymienionych gatunków ptaków, oraz w obszarze Na Policy - utrzymanie areału i struktury obu siedlisk przyrodniczych, głównie boru górnoreglowego oraz stanowisk sichrawy karpackiej i tojadu morawskiego.
 
Ogólne warunki utrzymania właściwego stanu zachowania


- Utrzymanie struktury siedliska leśnego poprzez zastosowanie się do wskazań zawartych w planie ochrony obu rezerwatów przyrody.
  Zamieranie boru górnoreglowego w wyniku gradacji kornika
- Utrzymanie stanowisk tojadu morawskiego – ochrona bierna.
- Utrzymanie stanowisk sichrawy karpackiej – ochrona bierna; być może nastąpi konieczność modyfikacji planów ochrony rezerwatów pod kątem zabezpieczenia rośliny żywicielskiej owada – wiciokrzewu czarnego Lonicera nigra przed konkurencją innych gatunków (świerk, buk) poprzez rozrzedzanie nalotu i podrostu drzew. 
- Utrzymanie odpowiedniej ilości starych drzew w lasach, w tym dziuplastych oraz odpowiedniej ilości martwego i obumierającego drewna jako elementów siedliska dzięciołów.
- Zobowiązanie organizacji łowieckich do prowadzenia kontroli liczebności (redukcji) drapieżników w celu ochrony kuraków. 
- Zachowanie powierzchni otwartych i półotwartych w lasach, a także wzbogacanie bazy żerowej cietrzewia i głuszca (wprowadzenie brzozy, jarzębiny, ochrona borówczysk).
- Ograniczenie prac leśnych w okresie toków kuraków i ochrona tokowisk głuszca w formie stref ochronnych.
-Zakaz introdukcji bażanta na terenach, gdzie występują cietrzewie i głuszce.
- Zakaz chemicznego zwalczania szkodliwych owadów leśnych (głuszec).
- Utrzymanie w sąsiedztwie obszaru gospodarki leśnej oraz użytkowania turystycznego – szlaków turystycznych na dotychczasowych zasadach. 

 

MAPA