Muchołówka białoszyja (Ficedula albicollis)

 Opis gatunku
Ten mały ptak występuje w Polsce tylko w południowej i wschodniej części kraju. Jest gatunkiem wędrownym, zimuje w środkowej Afryce, zwykle na południe od równika. Występuje w starych lasach z dużą liczbą dziuplastych drzew. Są to zwykle cieniste lasy grądowe, w mniejszym stopniu łęgi, olsy i buczyny. Najważniejszym elementem siedliska gatunku jest mnogość naturalnych dziupli. Podstawę pokarmu stanowią owady, w mniejszym stopniu pająki.

 

Populacja
Brak wiarygodnych ocen liczebności tego gatunku dla większych obszarów powoduje, ze figurujący w piśmiennictwie szacunek dla Polski jest mało wiarygodny. Z pewnością warto wziąć ten gatunek pod uwagę planując badania inwentaryzacyjne w ostojach karpackich.

 

Zagrożenia
Gatunkowi zagraża w Polsce utrata siedlisk w wyniku nadmiernej eksploatacji starszych drzewostanów liściastych, ograniczania powierzchni starodrzewu, usuwania z lasu martwych i obumierających drzew.

 

Program ochrony
W ramach działań ochronnych należy podjąć ochronę zachowawczą starych drzewostanów liściastych, utrzymywać jak najwięcej starych drzew w lasach gospodarczych, utrzymywać w lesie martwe i obumierające drzewa w ilości stanowiącej co najmniej 5% powierzchni leśnej, a w trakcie trzebieży późnych pozostawiać drzewa z gatunków o miękkim drewnie (brzoza, osika) oraz drzewa dziuplaste.

 

Literatura
Sidło P.O., Błaszkowska B., Chylarecki P. (red.) 2004. Ostoje ptaków o randze europejskiej w Polsce. OTOP, Warszawa.

Tomiałojć L., Stawarczyk T. 2003. Awifauna Polski. Rozmieszczenie, liczebność i zmiany. PTPP „pro Natura”, Wrocław.

Walankiewicz W. 2004. Ficedula albicollis (Temm., 1815) – Muchołówka białoszyja. W: Gromadzki M. (red.) – Poradniki ochrony siedlisk i gatunków Natura 2000 – podręcznik metodyczny. Ministerstwo Środowiska, Warszawa. T. 8.