Rozmieszczenie
Górski bór limbowo-świerkowy jest siedliskiem unikatowym w skali polskich Karpat. Występuje jedynie w Tatrach Wysokich, na wysokości 1300-1650 m n.p.m. Drobniejsze powierzchnie można spotkać również w niższych położeniach Dokładne określenie płatów jest utrudnione, ponieważ bór ten tworzy mozaikę przestrzenną z zaroślami kosodrzewiny. Łączna powierzchnia siedliska szacowana jest na ok. 170 ha.

Charakterystyka
Tatrzańskie bory limbowo-świerkowe występują w pasie pomiędzy górnoreglowym borem świerkowym, a zaroślami kosodrzewiny w miejscach, gdzie nie dochodzi do silnego zwarcia drzewostanu, na bardzo stromych, kamienistych zboczach, na podłożu wytworzonym ze skał krystalicznych oraz w mniejszym stopniu na glebach płytkich, zasobnych w węglan wapnia. Siedlisko ma postać luźnego boru świerkowo-limbowego, ze stałym udziałem limby, niekiedy tylko dominującym. Towarzyszy jej modrzew europejski, brzoza karpacka i jarząb pospolity. Charakterystyczną cechą siedliska jest bardzo zaawansowany wiek drzew. Mimo skrajnie niekorzystnych warunków w jakich występują, limby i modrzewie osiągają wiek nawet około 350 lat. Warstwę krzewów tworzy kosodrzewina i wierzba śląska. Runo stosunkowo ubogie, z dominacją typowych gatunków borowych: borówki czarnej i borówki brusznicy. Często występują też: podbiałek alpejski, borówka halna, bażyna obupłciowa, śmiałek pogięty i listera sercowata. Liczne są gatunki mszaków, takich jak: widłoząb miotlasty, mech płonnik i płaszczeniec falisty. Pojawiają się również torfowce. 

Zagrożenia
Jedynym zagrożeniem dla siedliska może być ingerencja człowieka. Wszystkie płaty siedliska objęte są ochroną ścisłą i ewentualny wpływ człowieka na siedlisko jest całkowicie kontrolowany. 

Stan ochrony
Stan całych zasobów siedliska w regionie alpejskim został oceniony jako właściwy. 

Program ochrony
Bór limbowo-świerkowy w Tatrach w całości podlega ścisłej ochronie, realizowanej przez Tatrzański Park Narodowy, gwarantującej utrzymanie jego aktualnego stanu. Niemniej jednak wskazane jest wykonanie dokładnego opisu rozmieszczenia siedliska w obszarze oraz inwentaryzacja miejsc potencjalnego występowania.